Pożytki z chwilowego braku Natchnienia.

Moje Natchnienie nie przyszło jeszcze ze mna pogadać to spróbuję wykorzystać ten czas i napisać coś szybko. Problem tylko w tym, że ja nie umiem szybko.. znaczy.. pisać.  Zaraz bym dzielił włos na czworo, starał się być precyzyjny i jednoznaczny. Cóż.. skutki uboczne wykonywanego zawodu, a dokładniej tej jego części która wiąże się z pisaniem.

Dobra.. do rzeczy. Z domu do pracy jade od 5 do 10 minut. To tyle co nic.. W zasadzie zazwyczaj nie zauważam tego faktu. Dzisiaj zauważyłem. Na skrzyżowaniu samochód z naprzeciwka zajechał mi drogę gdy miałem zielone światło. Normalka… zdarza się i w jedną, i w drugą stroną. Może nie często ale zdarza. Tyle, że dziś znów było to pretekstem do refleksji wykraczającej poza to zdarzenie. Co jakiś czas mam taką refleksję, zazwyczaj w kontekście tego co się dzieje ze mną gdy prowadzę.

Gościu zajechał mi drogę.. może myślał, że zdąży (czy on nie widział, że ja jestem naprzeciwko ), może sie zagapił, w sumie większego zagrożenia nie spowodował. Dopiero ruszaliśmy, ja, ktoś na pasie obok, samochody naprzeciwko. Ponieważ ten naprzeciwko dał zdecydowanie gazu to zmusił mojego oponenta do zatrzymania się na moim pasie, potem stanąłem ja i… . No cóż, jestem choleryk, nie da się ukryć i zagotowałem się. Zamachałem rękami, fale oburzenia przeszła przez moje ciało i już miałem wybuchnąć gdy uświadomiłem sobie bezsens swojej reakcji. Strałem się wyluzować, trwało to jednak chwilę i jedyne na co zdołałem zrobić to zamiana gestu pełnego pretensji na pokazanie kierowcy z naprzeciwka, że przepuszczam go przed sobą.

Cóż, pewnie dla 99% tych którzy dotarli do tego miejsca tekstu to o czym piszę wyda się jakąś totalną pierdołą, niewartą nawet zauważenie. Ale mnie osobiście ciągle nie przestaje zadziwiać fakt, jak mały wpływ na to co robimy ma świadomość, racjonalne myślenie i rozsądek. Odruchy, uwarunkowania i instynkty. Ja rozumiem, że są one potrzebne, że muszą być tak silne i jednocześnie podświadome bo bronią nam w skrajnych przypadkach życie. Ale ile razy nam to życie komplikują i utrudniają.  Czasem nawet z takich przypadków jak opisałem, z sytuacji konfliktowej na drodze, powstaje awantura która kończy się bijatyką a nawet strzalaniną. I koło się zamyka. Coś co ma nas chronić, działa przeciw nam. Taaaa.. ten brak jednoznacznych zasad to jest coś co mi się chyba najbardziej w życiu podoba, chociaż przyznaję… bywa czasem męczące.

No dobra.. koniec psychoanalizy.  Tak w sumie to nie jest mi ona potrzebna. Po prostu próbuję przekonać się do tego nieszczęsnego blogowania ale ciągle jakoś mi nie idzie.